» HISTORIA KLUBU
Klub został założony w 1895 roku przy hucie żelaza obok Tamizy. Prezesami tego przedsiębiorstwa byli Arnold Hills i Andrew Taylor. The Irons po tak początkowo nazywał się klub do Ligi Londynu dołączyli w 1896 roku. Pierwszy sezon z ich udziałem miał miejsce w latach 1896/97. W 1898 roku przystąpili do profesjonalnej ligi. Była to Druga Liga Południowa. Pierwszy sezon był dla nich bardzo dobry gdyż go wygrali. Kiedy przepisy nie pozwalały, aby klub wiązał się z firmą to drużyna zmieniła nazwę na West Ham United FC.
Miejsce na, którym swoją siedzibę miał klub nosił nazwę Upton Park, a początkowo nazywany The Castle czyli Zamek. Po raz pierwszy Młoty w FA Cup zagrały w 1919 roku. Puchar Anglii nasz klub wygrywał 3 razy w sezonach 1963/63, 1974-75, 1979-80. W sezonie 2002/03 klub spadł do drugiej ligi. Pod koniec rozgrywek 2003/04 zespół objął Alan Pardew. Wraz z West Hamem zajął 6 lokatę na koniec sezonu 2004/05 i o awans musiał grac w barażach. Pierwszy mecz barażowy rozgrywali z Ipswich Town. Mecz na Upton Park zakończył się wynikiem 2-2. Jednak rewanż znakomicie ułożył się dla The Hammers i wygrali go 2-0. W finale barażów za rywala mieli byłego mistrza Anglii Preston North End. W decydującym meczu pokonali ich 1-0 i awansowali do Premiership.
Greenwood i Lyall
Przed pierwszym trofeum w historii klubu skład WHU wyglądał imponująco.Za trenera mieli Greenwooda, ich kapitanem był kapitan reprezentacji Anglii Bobby Moore, najlepszym napastnikiem Geoff Hurst. Ten sukces został powtórzony rok później w europejskich pucharach kiedy drużyna West Hamu pokonała na Wembley TSV 1860 Monachium. Drugim po Greenwoodzie znakomitym trenerem był John Lyall. Właśnie pod jego wodzą drużyna zdobyła dwa razy FA Cup. Raz w 1975 roku pokonując Fulham i drugi raz w sezonie 1979/80. Jednak już w lidze mu tak dobrze nie szło. W jednym z sezonów spuścił WHU do drugiej ligi. Właśnie w tym okresie zdobył po raz drugi FA Cup pokonując Arsenal. Ten wyczyn przeszedł do historii gdyż żaden inny drugoligowy klub nie zdobył wcześniej najstarszego pucharu na świecie. W tych ów rozgrywkach The Hammers powrócili do pierwszej ligi. Najlepsze miejsce w historii rozgrywek Młoty zajęły w 1986 roku. Była to trzecia lokata. Jednak po trzech latach Lyall został zwolniony ponieważ znów spuścił drużynę z ligi.
Raz na wozie, raz pod wozem
John został zastąpiony przez Luo Macari. Jednak ten trener długo nie pobył na Upton Park gdyż miał zobowiązania w swoim wcześniejszym klubie, którym był Swindon Town. Jego zastępcą został wybrany Billy Bonds. Jego pierwszy sezon był dobry ponieważ powrócił do pierwszej ligi. Niestety po awansie znów West Ham stracił miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii. Następne sezony były dla kibiców mieszanką nastrojów gdyż raz ich klub spadał, by w następnym sezonie awansować. Tą sytuacja nie były zadowolone władze, które po sezonie 1993-94 zwolniły Bonds’a i zatrudniły Harry’ego Redknappa.
Era Harry'ego Redknappa
Pierwszym transferem nowego managera było sprowadzenie na Upton Park napastnika Evertonu Tony’ego Cotte. Do zespołu także przeszli Don Hutchison i Julian Dicks z Liverpoolu oraz Ian Dowie snajper Souhamptonu. West Ham uniknął wtedy spadku, a wszyscy kibice szczególnie Manchesteru United pamiętają ich mecz ze swoją drużyną w, którym padł wynik 1-1. Dzięki temu Czerwone Diabły nie zdobyły Mistrzostwa Anglii. W sezonie 1995/96 Młoty zajęły 10 miejsce w końcowej tabeli. Wtedy to do kart historii tego klubu zapisali się dwaj znakomici zawodnicy: Florian Raducioiu i Paulo Futre. Jednak ci gracze nie spełnili oczekiwań i szybko opuścili Londyn. Redknapp sprowadził także potężnego napastnika Johna Hartsona z Arsenalu Londyn. Sezon 1997/98 był jednym z lepszych w całej historii WHU gdyż ekipa z Upton Park zajęła 8 miejsce w ligowej tabeli i o mały włos nie zagrała w europejskich pucharach. Kolejny sezon był jeszcze lepszy. Zajęli 5 miejsce w Premiership i zagrali w Pucharze Intertoto. W tych emocjonujących pojedynkach pokonali Metz i powrócili do Europy po 20 letniej przerwie. W kolejnym sezonie West Ham zajął 10 miejsce. Sezon następny był przełomowy gdyż w ramach transferu za Rio Ferdinanda, który wart był 18 milionów funtów do Młotów trafili tacy piłkarze jak: Titi Camara czy Svetoslav Todorow. Jednak te transfery okazały się niewypałem bo sezon 2000/01 The Hammers zakończyli dopiero na 15 miejscu z dorobkiem 42 oczek. Po tym nieszczęsnym sezonie Redknapp zarządzał od władz klubu ponad 10 milionów funtów na transfer lewoskrzydłowego PSG Laurenta Roberta. Jednak z tej transakcji nic nie wyszło i po kłótni z zarządem Harry opuścił klub.
Glenn Roeder: Spadek...
Na następce tego charyzmatycznego managera było kilku kandydatów. Wśród nich był Alan Curbishley były gracz West Hamu, który zbudował dobry zespół na The Valley. Także manager WHU miał zostać Steve McLaren, który wtedy był asystentem Alexa Fergusona w Manchesterze United. Jednak po wielu problemach trenerem został opiekun zespołów młodzieżowych Glen Roeder. On niestety nie był zbyt doświadczonym trenerem gdyż prowadził tylko dwa słabe kluby z, którymi nie osiągnął jakiś sukcesów. West Ham do sezonu 2001/02 przystąpił w bardzo mocno osłabionym składzie. Na kontuzje narzekali tacy piłkarze jak: James, Carrick, Kanoute i Di Canio. Z powodu tych kontuzji nowy manager zaczął wzmacniać skład. Kupił Czecha Tomasa Repke z Fiorentiny. Roeder po wysokich porażkach z Evertonem(5-1) i Blackburn(7-1) miał już zostać zwolniony z klubu. Jednak później gdy kontuzjowani piłkarze wrócili do gry West Ham zaczął grac lepiej i zajął 7 miejsce w końcowej tabeli. Przed sezonem 2002/03 w klubie działy się nieciekawe rzeczy. Brakowało pieniędzy, dobrych piłkarzy i doświadczonego trenera. Niestety oczekiwania przedsezonowe się sprawdziły i West Ham po 10 latach gry w Premier League powrócił do ligi Championship. Po spadku z ligi rozpoczęły się zwolnienia. Na początku klub sprzedawał wszystkich wartościowych graczy. Odeszli: Cole, Johnson, Defoe, Kanoute, Sinclair, James. Wraz z piłkarzami został zwolniony manager.
Alan Pardew: Powrót na szczyt
Od tego sezony zespół prowadzi Alan Pardew nawet z niezłym skutkiem. Młoty powróciły do ekstraklasy dzięki zwycięstwie w Playy-Offach. Zwycięstwo wtedy zapewnił Bobby Zamora. Pierwszy sezon po powrocie do Premiership zaczął się bardzo dobrze i podopieczni Pardewa spokojnie utrzymali się w lidze. Następny sezon zapowiadał się jeszcze lepsiej gdyż drużyna WHU powróciła do europejskich pucharów.
Alan Curbishley: Walka do końca
Kiedy Curbs objął klub w grudniu 2006 nikt nie spodziewał się, że przed nim, aż tak ciężki sezon. Zaczęło się wspaniale. Młoty pokonały na własnym boisku Manchester United. Jednak później było już tylko gorzej. Porażki z Portsmouth, City oraz ta najboleśniejsza - przeciwko Reading. Magnusson, który objął klub kilka miesięcy temu i nowy menadżer doszli do wniosku, że potrzebne są wzmocnienia. Sprowadzono kilku wartościowych piłkarzy. Miesiąc luty jednak również nie był za rewelacyjny. Nowi piłkarze nie grali z powodu urazów. Dopiero w marcu coś ruszyło. Punktem kulminacyjnym z pewnością było szczęśliwe zwycięstwo z Blackburn Rovers. West Ham rzutem na taśmę uratował swój byt w Premiership, a jednym z głównych tego autorów był Carlos Tevez, którego bramka przeciwko Czerwonym Diabłom przesądziło o losie The Hammers.
W 2003 roku została wybrana jedenastka wszechczasów West Hamu. W tym głosowaniu wzieli udział fani z całego świata. Oto ona: Parkes, Stewart, Dicks, Bonds, Martin, Moore, Peters, Brooking, Hurst, Di Canio, Devonshire.
Miejsce na, którym swoją siedzibę miał klub nosił nazwę Upton Park, a początkowo nazywany The Castle czyli Zamek. Po raz pierwszy Młoty w FA Cup zagrały w 1919 roku. Puchar Anglii nasz klub wygrywał 3 razy w sezonach 1963/63, 1974-75, 1979-80. W sezonie 2002/03 klub spadł do drugiej ligi. Pod koniec rozgrywek 2003/04 zespół objął Alan Pardew. Wraz z West Hamem zajął 6 lokatę na koniec sezonu 2004/05 i o awans musiał grac w barażach. Pierwszy mecz barażowy rozgrywali z Ipswich Town. Mecz na Upton Park zakończył się wynikiem 2-2. Jednak rewanż znakomicie ułożył się dla The Hammers i wygrali go 2-0. W finale barażów za rywala mieli byłego mistrza Anglii Preston North End. W decydującym meczu pokonali ich 1-0 i awansowali do Premiership.
Greenwood i LyallPrzed pierwszym trofeum w historii klubu skład WHU wyglądał imponująco.Za trenera mieli Greenwooda, ich kapitanem był kapitan reprezentacji Anglii Bobby Moore, najlepszym napastnikiem Geoff Hurst. Ten sukces został powtórzony rok później w europejskich pucharach kiedy drużyna West Hamu pokonała na Wembley TSV 1860 Monachium. Drugim po Greenwoodzie znakomitym trenerem był John Lyall. Właśnie pod jego wodzą drużyna zdobyła dwa razy FA Cup. Raz w 1975 roku pokonując Fulham i drugi raz w sezonie 1979/80. Jednak już w lidze mu tak dobrze nie szło. W jednym z sezonów spuścił WHU do drugiej ligi. Właśnie w tym okresie zdobył po raz drugi FA Cup pokonując Arsenal. Ten wyczyn przeszedł do historii gdyż żaden inny drugoligowy klub nie zdobył wcześniej najstarszego pucharu na świecie. W tych ów rozgrywkach The Hammers powrócili do pierwszej ligi. Najlepsze miejsce w historii rozgrywek Młoty zajęły w 1986 roku. Była to trzecia lokata. Jednak po trzech latach Lyall został zwolniony ponieważ znów spuścił drużynę z ligi.
Raz na wozie, raz pod wozem
John został zastąpiony przez Luo Macari. Jednak ten trener długo nie pobył na Upton Park gdyż miał zobowiązania w swoim wcześniejszym klubie, którym był Swindon Town. Jego zastępcą został wybrany Billy Bonds. Jego pierwszy sezon był dobry ponieważ powrócił do pierwszej ligi. Niestety po awansie znów West Ham stracił miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii. Następne sezony były dla kibiców mieszanką nastrojów gdyż raz ich klub spadał, by w następnym sezonie awansować. Tą sytuacja nie były zadowolone władze, które po sezonie 1993-94 zwolniły Bonds’a i zatrudniły Harry’ego Redknappa.
Era Harry'ego Redknappa
Pierwszym transferem nowego managera było sprowadzenie na Upton Park napastnika Evertonu Tony’ego Cotte. Do zespołu także przeszli Don Hutchison i Julian Dicks z Liverpoolu oraz Ian Dowie snajper Souhamptonu. West Ham uniknął wtedy spadku, a wszyscy kibice szczególnie Manchesteru United pamiętają ich mecz ze swoją drużyną w, którym padł wynik 1-1. Dzięki temu Czerwone Diabły nie zdobyły Mistrzostwa Anglii. W sezonie 1995/96 Młoty zajęły 10 miejsce w końcowej tabeli. Wtedy to do kart historii tego klubu zapisali się dwaj znakomici zawodnicy: Florian Raducioiu i Paulo Futre. Jednak ci gracze nie spełnili oczekiwań i szybko opuścili Londyn. Redknapp sprowadził także potężnego napastnika Johna Hartsona z Arsenalu Londyn. Sezon 1997/98 był jednym z lepszych w całej historii WHU gdyż ekipa z Upton Park zajęła 8 miejsce w ligowej tabeli i o mały włos nie zagrała w europejskich pucharach. Kolejny sezon był jeszcze lepszy. Zajęli 5 miejsce w Premiership i zagrali w Pucharze Intertoto. W tych emocjonujących pojedynkach pokonali Metz i powrócili do Europy po 20 letniej przerwie. W kolejnym sezonie West Ham zajął 10 miejsce. Sezon następny był przełomowy gdyż w ramach transferu za Rio Ferdinanda, który wart był 18 milionów funtów do Młotów trafili tacy piłkarze jak: Titi Camara czy Svetoslav Todorow. Jednak te transfery okazały się niewypałem bo sezon 2000/01 The Hammers zakończyli dopiero na 15 miejscu z dorobkiem 42 oczek. Po tym nieszczęsnym sezonie Redknapp zarządzał od władz klubu ponad 10 milionów funtów na transfer lewoskrzydłowego PSG Laurenta Roberta. Jednak z tej transakcji nic nie wyszło i po kłótni z zarządem Harry opuścił klub.
Glenn Roeder: Spadek...Na następce tego charyzmatycznego managera było kilku kandydatów. Wśród nich był Alan Curbishley były gracz West Hamu, który zbudował dobry zespół na The Valley. Także manager WHU miał zostać Steve McLaren, który wtedy był asystentem Alexa Fergusona w Manchesterze United. Jednak po wielu problemach trenerem został opiekun zespołów młodzieżowych Glen Roeder. On niestety nie był zbyt doświadczonym trenerem gdyż prowadził tylko dwa słabe kluby z, którymi nie osiągnął jakiś sukcesów. West Ham do sezonu 2001/02 przystąpił w bardzo mocno osłabionym składzie. Na kontuzje narzekali tacy piłkarze jak: James, Carrick, Kanoute i Di Canio. Z powodu tych kontuzji nowy manager zaczął wzmacniać skład. Kupił Czecha Tomasa Repke z Fiorentiny. Roeder po wysokich porażkach z Evertonem(5-1) i Blackburn(7-1) miał już zostać zwolniony z klubu. Jednak później gdy kontuzjowani piłkarze wrócili do gry West Ham zaczął grac lepiej i zajął 7 miejsce w końcowej tabeli. Przed sezonem 2002/03 w klubie działy się nieciekawe rzeczy. Brakowało pieniędzy, dobrych piłkarzy i doświadczonego trenera. Niestety oczekiwania przedsezonowe się sprawdziły i West Ham po 10 latach gry w Premier League powrócił do ligi Championship. Po spadku z ligi rozpoczęły się zwolnienia. Na początku klub sprzedawał wszystkich wartościowych graczy. Odeszli: Cole, Johnson, Defoe, Kanoute, Sinclair, James. Wraz z piłkarzami został zwolniony manager.
Alan Pardew: Powrót na szczyt
Od tego sezony zespół prowadzi Alan Pardew nawet z niezłym skutkiem. Młoty powróciły do ekstraklasy dzięki zwycięstwie w Playy-Offach. Zwycięstwo wtedy zapewnił Bobby Zamora. Pierwszy sezon po powrocie do Premiership zaczął się bardzo dobrze i podopieczni Pardewa spokojnie utrzymali się w lidze. Następny sezon zapowiadał się jeszcze lepsiej gdyż drużyna WHU powróciła do europejskich pucharów.
Alan Curbishley: Walka do końca
Kiedy Curbs objął klub w grudniu 2006 nikt nie spodziewał się, że przed nim, aż tak ciężki sezon. Zaczęło się wspaniale. Młoty pokonały na własnym boisku Manchester United. Jednak później było już tylko gorzej. Porażki z Portsmouth, City oraz ta najboleśniejsza - przeciwko Reading. Magnusson, który objął klub kilka miesięcy temu i nowy menadżer doszli do wniosku, że potrzebne są wzmocnienia. Sprowadzono kilku wartościowych piłkarzy. Miesiąc luty jednak również nie był za rewelacyjny. Nowi piłkarze nie grali z powodu urazów. Dopiero w marcu coś ruszyło. Punktem kulminacyjnym z pewnością było szczęśliwe zwycięstwo z Blackburn Rovers. West Ham rzutem na taśmę uratował swój byt w Premiership, a jednym z głównych tego autorów był Carlos Tevez, którego bramka przeciwko Czerwonym Diabłom przesądziło o losie The Hammers.W 2003 roku została wybrana jedenastka wszechczasów West Hamu. W tym głosowaniu wzieli udział fani z całego świata. Oto ona: Parkes, Stewart, Dicks, Bonds, Martin, Moore, Peters, Brooking, Hurst, Di Canio, Devonshire.
Zawodnik sezonu 2009/10 według czytelników whufc.pl
1. Scott Parker - 66 punktów
2. Alessandro Diamanti - 61 punktów
3. Carlton Cole - 28 punktów
Pełne zestawienie
1. Scott Parker - 66 punktów
2. Alessandro Diamanti - 61 punktów
3. Carlton Cole - 28 punktów
Pełne zestawienie
Zagraniczni partnerzy:
Rosyjskojęzyczna strona fanów West Ham United | Hammer Hearts Germany | Fan Club Serbia | Sauerland Hammers | Hammers from Ukraine | Dublin Hammers | OZ Hammers | Hammers from Tenerife | Yersey Hammers | New York Hammers | The Belgian Irons | Herita Ilunga | Boleyn Badges | Match hotels | Livescore
